for if we’re with porous soil… is een groepstentoonstelling met werk van de kunstenaars Kiri Dalena, Eline Kersten en Isolde Venrooy, en de tentoonstelling is gecureerd door Roy Voragen.
In de tentoonstelling for if we’re with porous soil… worden verschillende verhalen over land en aarde met elkaar verweven: van de Filipijnen tot Groenland vertellen we verhalen, saga’s, ideeën, waanideeën, theorieën en etcetera over land en aarde die we bewonen, bevechten, bebossen, bewonderen en etcetera. En de verhalen die circuleren sijpelen door in elkaars thema’s en voetnoten en in ons geheugen en in onze defensiebudgetten.
In Kiri Dalena´s film Mag-uuma (´boer/in´; 2014, 2,06min) zingt een jonge vrouw een ballade waarin ze klaagt over een geschiedenis van uitbuiting en armoede die haar plattelandsgemeenschap heeft geteisterd in een regio met commerciële plantages en delfstoffenvoorraden. Het is een geschiedenis met een lange voorgeschiedenis: de Filipijnen was gekoloniseerd door eerst Spanje (en de Katholieke Kerk) en daarna de VS. (De Filipijnen viert tweemaal per jaar onafhankelijkheid). En tegelijkertijd biedt Dalena hoop met deze film.
Ur (2021-2022, zeefdruk, 6,6 cm x 20,6 cm,ed.20) is een werk van Eline Kersten over het verdwijnen van het laatste oerbos van Europa in Polen. De toekomst van dit natuurgebied staat onder druk door tegenstrijdige politieke belangen. Ur laat zien hoe politieke besluitvorming de vorming van het landschap beïnvloedt. Uiteindelijk brengt de film in beeld wat de dood van een levend organisme betekent.
In deze tentoonstelling toont Kersten ook een drietal films getiteld Footnotes on deep time. Deze films tonen de lagen uit de diepte van een gletsjer uit Groenland. Gletsjers zijn het levende geheugen van de aarde; ze kunnen worden gezien als klimaatarchieven. Diep in het ijs ligt informatie opgeslagen die een beeld geeft van de klimatologische omstandigheden van duizenden, tienduizenden en in sommige gevallen zelfs honderdduizenden jaren geleden. Kunnen we dit extrapoleren naar een toekomst, onze toekomst, de deep future?
Isolde Venrooy´s werk meandert door landschappen en onderzoekt thema’s als porositeit, grenzen, migratie, taal en lichamen. Haar werk gaat over de kwetsbaarheid van al het leven: het menselijk leven, het niet-menselijk leven en het meer-dan-menselijk leven. Alles is met alles verbonden en we moeten zorgdragen voor die verbindingen, verbindingen tussen lichamen. Wanneer verbindingen verdwijnen, verdwijnt de onderlinge verbondenheid. We wenen en rouwen om het leven zoals we dat kenden, zoals we dat ons gewenst hadden. En toch, toch is er hoop, moet er hoop zijn.
Kiri Dalena is een beeldend kunstenaar, filmmaker en mensenrechtenactiviste die in Metro Manilla, Filipijnen, woont en werkt. Ze nam deel aan documenta15 (Kassel) en aan de biënnales van Manila, Singapore, Shanghai, Berlijn en Jakarta.
Eline Kersten is een Nederlandse kunstenaar en curator die in Zürich woont en werkt. In haar werk brengt ze veelzijdige verhalen over veranderende en verdwijnende landschappen – zowel ver weg als dichtbij – in kaart, bekritiseert deze en maakt ze zichtbaar
Isolde Venrooy (1977-2025) was een Nederlandse kunstenaar die kijkinstrumenten, sociale interventies en performatieve wandelingen creëerde. Haar praktijk meanderde door landschappen en onderzocht porositeit, grenzen, migratie, taal en lichamen
Roy Voragen is een schrijver en curator die tot 2019 in Zuidoost-Azië woonde en werkte en momenteel in Nederland woont. In zijn werk verdiept hij zich in de veelzijdige relaties tussen poreuze lichamen, stotterende talen en opaque ruimtes.
Afbeelding boven: Eline Kersten, ‘Footnotes on deep time’, 2025, film still